frequentie

Vorig jaar werden we gevisiteerd. Dat hoort erbij. Een delegatie van geringe omvang voert gesprekken met de predikanten en met de kerkenraad. Daarna heeft zij een indruk van onze gemeente en rapporteert dat. Een rituele dans, waarin wij meebewegen. De visitatoren viel één ding op: wij vergaderen binnen onze kerkgemeenschap wel erg veel. Toen Dick Boekema Scherpenzeel verruilde voor Putten, merkte hij op dat hier wel erg veel vergaderd wordt.

Ik schat dat de voorzitter van de diaconie per maand vijf tot zes vergaderingen heeft en uit elke vergadering vloeien activiteiten voort. De kerkenraad telt twee voorzitters en niet voor niets; zij vergaderen wat af! Een wijkouderling heeft in principe per maand één keer pastoraal overleg en dan nog rijst de vraag of dat wel nodig is.

Natuurlijk kennen wij ze wel, de vergadertijgers. Hoe meer, hoe liever en ook hoe later. Vrijwel iedereen weet dat een vergadering eigenlijk één uur moet duren en toch wordt  die grens telkenmale overschreden.

structuur

Kan het minder? In feite hield de kerkenraad zich al in oktober met deze vraag bezig. Wij hielden het functioneren van de kerkenraad tegen het licht en kwamen tot de conclusie dat het lidmaatschap complex is: je vertegenwoordigt een groep en je wordt geacht het algemeen belang te behartigen. Daarnaast leeft de wens meer te doen dan alleen op de winkel te passen, anders gezegd: beleid te maken. Als je niet oppast, ziet elke agenda er hetzelfde uit, los van de datum en is de kerkenraad niet meer dan een club waarin men rapporteert aan elkaar.

niet

In januari hebben we geen kerkenraadsvergadering gehouden. Vrijwel niemand heeft geprotesteerd. De vrijgekomen tijd (en dat is meer dan een avond) hebben de voorzitters en het moderamen gebruikt om een structuurplan op te stellen. We hadden tijd los te komen van de maandelijkse beslommeringen, vonden een rapport van zeven jaar geleden en een en ander leidde tot een tamelijk gedetailleerd plan, dat hopelijk leidt tot beleid. De verschillende geledingen gaan het plan bespreken en na terugkoppeling gaan we de voornemens omzetten in beleid.

realiteit

Nu is papier geduldig en kan een flinke vertekening van de werkelijkheid opleveren. Daar zijn we ons van bewust. Op de vergadering in februari spraken we ook onze zorgen uit, zorgen over de toekomst van onze kerk. Een aantal feiten: het aantal geboorten in onze gemeente loopt sterk terug. De nevendienstgroep voor de leeftijd jonger dan zes jaar slinkt zienderogen. De avond over geloofsopvoeding gaat niet door wegens gebrek aan belangstelling. Er is geen belangstelling voor belijdeniscatechese en we constateren dat het kerkbezoek terugloopt. Het is dan wel een zeer schrale troost te horen dat dezelfde problematiek in andere kerken ook speelt. Er moet iets gebeuren (naast vergaderen).

Levensverbintenissen

Mensen die zich zeer tot elkaar voelen aangetrokken gaan verbintenissen voor het leven aan. Sinds de tijd van Napoleon kan dat op twee verschillende niveaus: voor de wet (het burgerlijk huwelijk) en voor de kerk (de kerkelijke inzegening). Aanvankelijk gold zo’n verbintenis voor mensen van verschillend geslacht, maar nu is een officiële verbintenis tussen mensen van hetzelfde geslacht wettelijk ook mogelijk. Bij dergelijke paren kan ook de wens leven, deze verbintenis in de kerk te laten zegenen. De PKN laat een beslissing daarover aan de plaatselijke gemeentes over.

traject

Zo’n beslissing neem je niet op een achternamiddag. Dit onderwerp ligt ingebed in gevoelens die vaak met opvoeding, achtergrond en eigen beleving te maken hebben. Velen hebben er al een mening over. Al jaren is de kerkenraad zich bewust van de gevoeligheid en tegelijkertijd vindt hij dat het onderwerp gemeentebreed besproken moet worden.

commissie

We hebben in 2010 een commissie in het leven geroepen. Zij heeft onderzocht hoe andere kerken dit onderwerp ter sprake hebben gebracht, welke rol de PKN kan spelen en heeft antwoord gegeven op de vraag of het gesprek hierover in onze gemeente gevoerd zou kunnen worden. Het antwoord was positief. De commissie noemt een paar voorwaarden: begin met elkaar een zoektocht en aanvaard elkander zoals Christus u heeft aanvaard.

zoektocht

Onderdeel van de zoektocht was voor de kerkenraad de route. Allereerst werden de kerkenraadsleden in twee bijeenkomsten door de predikanten onderricht over de Bijbelse achtergronden van deze problematiek. Vervolgens rapporteerden de voorzitters hierover in Samenspel. De eerste stappen waren gezet, maar de gemeente bleef vooralsnog buiten beeld. Het bleef zoeken naar de volgende stap: hoe gaan we het gesprek in de gemeente aan?

draaiboek

Het ligt voor de hand de materie via sectieavonden , groothuisbezoeken en via Vorming &Toerusting aan de orde te stellen. Maar hoe en door wie? Zien we de inleider als medezoeker of als iemand die al een standpunt heeft ingenomen. Is hij voor of tegen? Zijn we bereid ons eigen standpunt ter discussie te stellen? Het is duidelijk dat we prudent moeten omgaan met zo’n gevoelig onderwerp. Binnen de kerkenraad zijn leden die vinden dat we allang aan de slag hadden moeten gaan en er zijn leden die zich afvragen of je dit onderwerp nu aan de orde moet stellen. Het zal waarschijnlijk een goede afspiegeling van de gemeente zijn. We doen het en het zal duidelijk zijn dat hier de zorgvuldigheid in de planning weerspiegeld wordt.

We besloten dat de zoektocht binnen één kerkelijk jaar gedaan moest worden. Daarnaast hebben we de commissie gevraagd  de gesprekken te initiëren. Tot onze vreugde reageerde de commissie positief. Daartoe wordt zij wel uitgebreid, want er wacht een intensieve periode, waarin veel werk verdeeld moet worden. Hoe ziet de route er uit?

–          februari: definitieve samenstelling commissie;

–          maart: opdracht aan de commissie “Beraad levensverbintenissen”;

–          april: uitwerken plan van aanpak;

–          mei: kerkenraad stelt plan van aanpak vast;

–          september tot november: nieuwe kerkenraadsleden krijgen informatie;

–          november tot april:  zoektocht in de gemeente;

–          mei: verzamelen verslagen van de zoektocht; voorbereiden gemeenteberaad;

–          juni: besluitvorming naar aanleiding van de uitkomst het gemeenteberaad door de kerkenraad.

 

Uiteraard houdt de commissie u tussentijds op de hoogte.

drukkerij

Rest mij u te melden dat op sommige gebieden de bemensing soepel verloopt. Bij de kerkdrukkers is er een derde vrijwilliger bijgekomen,zodat we wel kunnen spreken van een drukkerrij. Naast Jan Veeningen en Ton Enserink is Albert Doldersum toegetreden tot het gilde. Welkom! Alles mag, behalve je drukken.

Daarnaast gaf Leen den Boer aan nog een jaar ouderling-kerkrentmeester te willen blijven en  zo wordt Leen echt een blijvertje! Dergelijke berichten geven toch hoop.

 

Uw scriba

Jaap Plomp