Kleur

Notulen van de kerkenraadsvergadering bestaan niet. Onze notulist maakt een verslag en vervolgens geef ik via dit medium door wat voor u belangrijk zou kunnen zijn. U weet heus wel dat de vergadering begint met de opening. Dat vraagt van de voorzitter de nodige voorbereidingstijd en de spanning. Dat is niet de reden dat ik er nu over rep. Neen, zijn opening haalde hij voor een flink deel uit het paarse boekje. Omdat we in de veertigdagentijd zitten, maakte hij gebruik van dit begeleidingsmateriaal. Voor mij was duidelijk dat ten minste één persoon dit boekwerkje hanteert.

Feedback

De zondag voor Aswoensdag stond de doos met paarse boekjes klaar. Ze konden na de dienst meegenomen worden. In de dienst werd op een vlotte  en duidelijke manier het doel van het project duidelijk gemaakt en als ik nu het kerkgebouw betreed, zie ik nog steeds de doos, waaruit nog een tiental exemplaren steekt: niet alle zijn meegenomen. Hoeveel wel? Ik weet het niet. Wat ik ook niet weet, is wat er thuis met de boekjes gebeurt; hoe gaan we ermee om? Wat vinden we van de inhoud? Wat is onze mening over de lay-out? Voorziet het in een behoefte? In hoeverre leeft de veertigdagentijd bij ons? Zijn er suggesties om het anders en eventueel beter te doen?

De laatste bladzijde van het paarse boekje nodigt u van harte uit te reageren. Het zou mooi zijn als u hierover met de commissie communiceert (40-dagen@KerkNetPutten.nl). Bij voorbaat dank!

Communicatie

Na de opening kreeg de kerkenraad een heldere presentatie over communicatie. Een delegatie van de commissie die de communicatie van onze kerk onderzocht, deed verslag. Dankzij uw respons kunnen we spreken van een betrouwbare uitslag. Ik mag niet te veel over de resultaten melden, want de commissie vindt (terecht) dat zij u binnen niet al te lange tijd hoort te vertellen wat wij vinden van de communicatie. Een paar tipjes: hoe meer betrokken u bent en hoe frequenter uw kerkgang, des te beter bent u geïnformeerd. De grote uitdaging ligt dus op het terrein van Kerk naar Buiten. Tenslotte ( ik vertel al te veel), velen vinden de beamerberichten te snel voorbijgaan. Daar hebben we inmiddels wat aan gedaan: in plaats van acht seconden, blijven ze nu 12 seconden in beeld en als de dia veel tekst bevat, zelfs vijftien seconden! Veel leesplezier!

Onzichtbaar

Elke zaterdag breng ik de afkondigingen (in tweevoud) naar de kerk. Deze keer hoefde ik de kerkdeur niet te ontsluiten, want er waren twee leden van de commissie van kerkrentmeesters aanwezig. Aan hun gezichten kon ik zien, dat zij grote zorgen om het gebouw hebben. Toen ik weer vertrok, merkte één van hen op: “Ben je nu al klaar? Dat scribaat stelt ook niks voor!” Mijn gezicht stond kennelijk niet zorgelijk. Het geeft wel aan, dat  wat niet gezien wordt, kennelijk ook niet bestaat. Met dat probleem zit de commissie van kerkrentmeesters. Als kerkgangers zien we veel van het gebouw, maar sommige delen vrijwel nooit. Zo is de achtergevel dringend aan onderhoud en renovatie toe: de ramen bestaan uit enkelglas en het houtwerk bemoedigen we regelmatig met de leus: “Houd moed!” (mogelijk anders gespeld). Gelukkig kunnen we een deel van de boeldagopbrengst besteden aan een duurzame achtergevel.

Duurzaam

Bert Veeningen is binnen onze gemeente de duurzame man en destijds heeft hij in Samenspel opgeroepen tot duurzame acties, want ook onze kerk hoort zich bezig te houden met de toekomst van deze planeet. Nu zou je kunnen zeggen dat we met de renovatie van de achtergevel op de goede weg zijn, maar dat is niet de bedoeling van zijn oproep. Het gaat meer om de vraag wat wij als gemeente nu met dit onderwerp willen. Een gemeentelid aanwijzen om voor duurzaamheid te zorgen, is bepaald geen duurzame beslissing. Het moderamen gaat zich over deze materie beramen.

Verjaringsfonds

Binnen onze kerk kennen we de aardige regeling dat een jarige niet alleen ontvangt, maar ook in de gelegenheid wordt gesteld iets te geven (naast het trakteren). Uit dankbaarheid mag hij de kerk een donatie doen. Die donaties gaan in een potje en dat potje heet “verjaringsfonds”. (Niemand kan mij uitleggen waarom het geen verjaardagsfonds heet). Het potje wordt regelmatig geleegd en aan een kerkelijk doel gegeven. De doelen deze keer zijn: de vloerbedekking in de hal (“Ziet ons bevlekt”) en muziekinstrumenten. Ook muziek is een geweldig communicatiemiddel.

 

Uw scriba,  Jaap Plomp