Thialf

Toen het dak van de ijshal te Heerenveen werd geplaatst, hielden de bouwkundige ingenieurs hun adem in: in de hal zelf was geen pijler te ontdekken. De hele constructie moest door de omringende muren worden gedragen. Ze slaakten een zucht van verlichting. De berekeningen klopten; het dak stortte niet in. Ze hadden een enorm draagvlak gecreëerd en dat zorgt ervoor dat je in dit ijsstadion nergens in je blikveld wordt gehinderd. Er is geen sta-in-de-weg. Knap werk.

draagvlak

De kerkenraad houdt de adem in. De commissie Levensverbintenissen heeft haar rapport ingeleverd. Het is een knap staaltje werk. Zij heeft doelgericht gewerkt, zij heeft consciëntieus gewerkt en zij heeft neutraal gewerkt. Alles wat binnen de gemeente is gezegd en geschreven, hebben zij ongefilterd doorgegeven. De commissie heeft ook een opdracht aanvaard die de leden niet onberoerd heeft gelaten en toch hebben ze ongehavend de opdracht volbracht. Hulde! En nu ligt de bal bij de kerkenraadsleden. Zij hebben de verantwoordelijkheid een besluit te nemen dat op een breed draagvlak binnen de gemeente kan rekenen. En die verantwoordelijkheid wordt gevoeld.

drie

Zoals beloofd heeft de raad de keuze uit drie mogelijkheden: ja, nee, vooralsnog niet. Binnen het beraad hebben gemeenteleden in hun worsteling met de problematiek rond de kerkelijke zegening van een huwelijk van mensen van hetzelfde geslacht een vierde mogelijkheid geopperd: doe het niet in de kerk, maar elders (thuis, of in een andere gelegenheid). De kerkenraad begrijpt het alternatief, maar merkt op, dat je in feite ja zegt en daarbij voor een bepaalde vorm kiest. De zegening geschiedt, waar dan ook, onder verantwoordelijkheid van de kerkenraad. Zo blijven dus drie mogelijkheden over.

twee

Anderen beweren, dat je eigenlijk twee mogelijkheden hebt: ja of nee. Wordt het nee, dan is het vooralsnog niet. De kerkenraad stelt het scherper: als we “nee” zeggen, is de deur ook definitief dicht. Zo blijven er drie mogelijkheden. Welke heeft het meeste draagvlak? Waar ligt de grens? Volgens de kerkorde is een besluit genomen na een stemming die zelfs al een geringe meerderheid (de helft plus één) aangeeft. Dat wil de kerkenraad niet, maar het besluit moet wel rechtsgeldigheid hebben.

worsteling

En zo worstelt elk kerkenraadslid met zijn verantwoordelijkheid. Weten we wat de gemeente denkt? Weten de ouderlingen wat hun sectie denkt? Weten de kerkenraadsleden van elkaar wat zij denken? Het gesprek is nog steeds gaande. De rapportage van met name de wijkavonden geeft aan dat ons dak heel breed is: er wordt zeer verschillend gedacht over deze materie.

frustratie

Elk besluit zal tot frustratie leiden. Eigenlijk gaat het niet over draagvlak, maar over verdraagvlak. Kunnen we, bij welk besluit dan ook, elkaar vast blijven houden? Dat zou knap werk zijn!

Op 12 juni neemt de kerkenraad een besluit. Op 15 juni zullen de voorzitters de gemeente informeren.

structuur

De weg naar een andere structuur binnen onze organisatie, blijkt enigszins weerbarstiger dan zij aanvankelijk leek. Bij de meeste commissies is de grondhouding positief, maar er leven nog veel vragen. Ook hier is zorgvuldigheid geboden en dat betekent dat we het nieuwe seizoen starten binnen de bekende structuur en verder blijven zoeken naar een organisatie die het met minder mensen zal moeten doen. We houden u op de hoogte.

Uw scriba, Jaap Plomp