toeval

Elke ouderling geniet bij toerbeurt de twijfelachtige eer ouderling van dienst te zijn. Dat is een verantwoordelijkheid die een bepaald gewicht heeft, maar die taak heeft ook een paar voordelen: je hoeft geen liedboek mee te nemen. Dat ligt voor je klaar in de ouderlingenbank en die gereserveerde plaats is vooraan. Je kunt de predikant goed zien en horen; het psalmbord (klop die benaming nog?) is buitengewoon goed leesbaar. Enige tijd geleden stelde een ambtsdrager mij een ruil voor. Hij kon niet op 2 februari. Of ik de honneurs wilde waarnemen. Ik stemde toe en zo was ik toevallig op deze zondag voor het werelddiaconaat de ouderling van dienst.

revers

Dank zij de techniek weten we naast de kerkgangers veel andere luisteraars te bereiken. Het klankbord boven de preekstoel is al lang verdwenen en microfoons zijn niet langer kolossale, gerasterde megalolly’s, maar piepkleine knopjes op een van de revers van de spreker. Het schijnt nog beter te zijn de spreker te voorzien van een knopje in het oor waaraan dan een beugel zit die sierlijk de kaaklijn volgt, maar daar willen onze predikanten nog niet aan. Onze kerk heeft er twee. Bij de eerste woorden (althans in de dienst) van dominee Boekema bleek al dat deze microfoon dienst weigerde. Dick Vijge snelde toe en verving hem (de microfoon) door het andere exemplaar.

 

standaard

Is er een procedure voor het geval de tweede microfoon de luisteraars ernstig op de proef stelt? Je grijpt terug naar de twee klaarliggende grotere, die voor het kindernevendienstlied gebruikt worden, je plaats er één op een standaard en het gesproken woord vindt zijn weg in de kerkzaal. De preek moest nu wel vanachter de tafel gehouden worden. Dat betekent dat sommigen de dominee niet konden zien, maar op zo’n moment kun je beter het zien vergaan dan het horen.

hulp

De microfoon was zo sympathiek dat hij het uithield tot het eind van de preek. Cees Tijssen, een boom van kennis op het gebied van techniek, schoot (weer) te hulp, pakte de enige microfoon die het mogelijk nog deed uit de vleugel en plaatste die voor de liturgische tafel. Bert-Jan Velten gaf gas op zijn gekortwiekte instrument om de muziek goed uit te laten komen. Helaas leverde ook deze microfoon niet het gewenste effect. We waren met stomheid geslagen. Dick Vijge, een boom van goedheid en de rust zelve, ging op onderzoek uit en kwam tot de conclusie dat we gestoord waren. Allerlei bronnen verstoorden onze frequentie en degradeerden onze apparatuur tot nutteloze materie.

verheffing

Er restte dominee Boekema, die rustig overeind bleef in een zee van rust waar geluidsgolven gewenst waren, niets anders over dan met de nodige stemverheffing verder te gaan. Ook Marga Streefkerk bracht haar boodschap met luide stem over. Zij blijft streven naar de vervulling van de droom dat al die druppels op gloeiende platen toch effect sorteren.

koffie

Na de dienst kwamen de tongen los tijdens het koffiedrinken. Iedereen had zijn stem nog en zij die haar krachtig hadden gebruikt, konden een smeerbeurt goed gebruiken. We zaten duidelijk niet meer in het paradijs. Voor de commissie van kerkrentmeesters weer een aardige puzzel. Er is een geluid dat niet verstomd mag worden.

Uw scriba,

Jaap Plomp