Velen van u zullen weten dat u ansichtkaarten en postzegels bij de kerk kunt inleveren.

U weet wel, de geel paarse box bij de zij ingang van de kerk.

Die doos staat er al jaren, maar wat gebeurd er eigenlijk met die ingeleverde spullen?

Toen ZWO een aantal maanden geleden verblijd werd met een doos vol postzegels was dit een mooie kans om eens wat dieper te graven in het hoe en wat van een en ander.

De doos bevatte een behoorlijk aantal van het soort dat u hiernaast als voorbeeld aantreft. Het plaatje komt van internet en betreft een willekeurige ongestempelde postzegel. Verderop leest u dat een gestempelde postzegel veel minder waard is. De ingeleverde postzegels waren gestempeld.

 

Ik werd, bij mijn zoektocht, ook getriggerd door een belevenis van een schoonmaker bij een vorige werkgever, die veel verstand had van postzegels en op enig moment op een beurs een postzegel voor een prikkie kon kopen, en hem vervolgens voor bedrag waar ie een paar weken voor moest werken weer kon verkopen. Uiteraard een hoogste zeldzame gebeurtenis, maar wel waar gebeurd.

De waarde van postzegels leek mij vooral afhankelijk van de aantallen en jaar en zo, maar het bleek allemaal nogal wat genuanceerder te liggen.  Voor de waarde van postzegels bleek in ieder geval het aantal tandjes van belang. Niet elke postzegel die evenveel waard  heeft evenveel tandjes. Daar begreep ik aanvankelijk niet veel van, in die zin dat het aantal tandjes dat ik telde niet correspondeerde, met de duidingen van postzegels in een catalogus van een collega geleend. Gelukkig kon de  collega mij uitleggen dat het om het aantal tandjes per 2 cm ging.

De ingeleverde postzegels waren vooral 2 cents exemplaren van bijna een eeuw oud. Van de  meest voorkomende tanding bij deze postzegels zijn er destijds miljoenen gedrukt, waarde nu nog steeds erg weinig, zeg maar nihil. Een exemplaar van 2 cent met een zeer schaars voorkomende tanding is echter zo maar een paar 100 euro waard. Uiteraard is dat dan vanwege de grote zeldzaamheid. Er zijn ook heel veel series postzegels van die 2 cent gedrukt met verschillende tandingen die een cent of zo meer waard zijn dan het  minst waardevolle exemplaar. Leuk om te weten, maar rijk zou de kerk er niet van worden. Waarom dan al die moeite om postzegels in te zamelen.?

Omdat een bescheiden deel van de postzegels door de inleveraar al gesorteerd was naar tanding, was ik toch wel benieuwd hoe het verder zou gaan met de postzegels. Voor de aardigheid eens een handelaar (ter informatie) benaderd met de vraag hoe en wat. Na insturen per mail van een paar scans van de postzegels kwam al gauw terug dat eea weinig waard was. Hmm, dat kan zo zijn maar waarom wil de Kerk ze dan wel hebben?

Via wat rondbellen met Kerk in Actie kon ik de route helder krijgen die de postzegels binnen de kerk volgen. (Net als  de route van de ansichtkaarten etc, maar dat terzijde)

De postzegels via de Kerk ingezameld komen in Hattem bij de heer Ten Wolde.  Daar ben ik de postzegels zelf wezen brengen, uiteraard met als  doel om meer van eea te weten te komen.

Meneer ten Wolde bleek een krasse tachtiger die al meer dan 70 jaar in de postzegel wereld zit. Samen met twee zoons sorteert hij de postzegels zo goed mogelijk voor. Vervolgens gaan de postzegels waarvan veronderstelt wordt dat een nauwkeuriger screening mogelijk wat oplevert naar een 40 tal vrijwilligers in den lande die zo goed als reëel mogelijk is proberen te ontdekken of er wat van waarde tussen zit. (Elke postzegel minutieus nalopen is natuurlijk letterlijk onbegonnen werk) Postzegels die wat waard zijn worden internationaal verkocht. China is momenteel een grote koper, voorheen zag men daar postzegels als propaganda van het westen, dat idee is er nu af. Maar bv postzegels van Zwitserland zijn in Zwitserland veel meer waard  dan in Nederland, dus ingeleverde zwitserse postzegels gaan naar een handelaar in Zwitserland.

Verder leveren uiteraard gestempelde postzegels veel minder op dan niet gestempelde, van de eerste soort zijn er veel meer dan de tweede soort Maar ook zijn er verzamelaars die postzegels verzamelen waar de afbeelding te veel naar links, of te veel naar rechts etc op de postzegel staat. Een misdruk hier is achteraf dus veel meer waard.

De postzegels die niets waard zijn worden per kilo verkocht, degenen die ietsje waard zijn worden per 104 gebundeld en dan verkocht. Dat bundelen is trouwens handwerk, ten Wolde heeft onder meer een professor als helper die het heerlijk ontspannend vind om stapeltjes van 104 postzegels te maken.

Al deze noeste werkers leveren Kerk in Actie, zeg maar de ZWO van de PKN, jaarlijks zo’n 25.000 euro op (voor postzegels en ansichtkaarten), al een behoorlijk aantal jaren lang.

Een fraai  staaltje kerkelijk werk, waarbij er meer uit die postzegels wordt gehaald dan wat er zou worden ontvangen van een willekeurige handelaar.

Hoe lang bovenstaande nog standhoud is overigens wel de vraag, postzegels verzamelen is een hobby die fors terugloopt net als het aantal per post verzonden brieven en dus het aantal postzegels.

Wie meer wil weten over de inzamelingen door kerk in actie kan trouwens hier terecht: https://www.kerkinactie.nl/kom-in-actie/acties/organiseer-een-inzamelingsactie

Moraal van dit verhaal: met het inleveren van uw postzegels en ansichtkaarten draagt u bij aan het wereldwijde werk van Kerk in Actie, doe het zo lang het nog kan!

Namens ZWO

Diederik van Donk