Gereformeerde Kerk Putten

Een open, gastvrije en veelkleurige geloofsgemeenschap, met de Bijbel als bron en norm voor geloof en leven

Prediker 9: 1-10. Doe wat je hand te doen vind !

2020 Oktober Ds. D. Boekema

Het eerste gedeelte van Prediker 9 (vers 1 t/m 6) komt nogal pessimistisch over. Ieder mens treft hetzelfde lot. Dat is het enige wat je zeker weet over de toekomst: wie je ook bent en hoe je ook leeft, goed of slecht, rechtvaardig of onrechtvaardig, ieder mens gaat een keer dood. Maar wanneer precies, dat weet je ook niet eens, maar vroeg of laat gebeurt het.

Ja, waarom zou je dan nog iets maken van je leven, als het toch geen zin heeft om je best te doen, als je toch allemaal op weg bent naar de dood ?

Wegzinken in een pessimistische levensvisie lijkt gemakkelijk met Prediker in de hand. Maar als mensen dat doen, dan lezen ze Prediker te eenzijdig en niet volledig, want Prediker zegt nog meer. Juist omdat ons aardse leven  kwetsbaar is en begrensd, juist daarom mogen we proberen te van het leven genieten.  Genieten van lekker eten en drinken, mooie en vrolijke kleren  dragen Genieten met de vrouw of de man van wie je houdt. Geniet van het leven ! 

Wat Prediker ons aanraadt  is om op een evenwichtige manier in het leven te staan. Geen berusting in de zin van: ‘Och, alles moet toch gaan zoals het gaat en het heeft allemaal toch geen zin !’  en ook geen krampachtig en leeg genotzucht in de zin van: ‘Leef er maar lekker op los, je leeft maar één keer ! Nee, het goede evenwicht vinden om te genieten van het leven op de goede manier, want dat is, zo zegt Prediker, een gave van God.

 

Opvallend is, dat Prediker zegt dat alles, heel ons leven in de hand van God is. Maar betekent dat, dat alles al vast staat van te voren en dat alles is bepaald door God hoe alles zal verlopen in ons leven ? Ja, sommige mensen zeggen dat  heel vroom, maar… als dat zo zou zijn, waarom geeft Prediker ons dan de opdracht om te doen wat onze handen vinden om te doen ? Om onze handen uit de mouwen te steken, om iets te maken van ons leven, en dan  met volle inzet ?  Geloven in God heft onze menselijke vrijheid en verantwoordelijkheid niet op, maar roept ons  op tot extra verantwoordelijkheid ! Het leven is door God gegeven,  je hebt het uit zijn hand ontvangen, dus doe er iets mee, maak er iets van !

Ja, soms gaat het goed, onze plannen lukken en onze wensen komen uit, het gaat goed met onszelf en mensen van wie we houden.  Maar soms kan het ook anders gaan, dan doen we weliswaar ons best, maar het zit ons toch tegen, en  kan het ons bij de handen afbreken. 

En soms doen we goede dingen en maken we goede keuzes,  en een andere keer maken we  kleine en grote fouten en verkeerde keuzes,  waar niet alleen wij zelf, maar ook andere mensen de dupe van worden, beschadigd door raken. Of er overkomen ons dingen, waarvan we niet weten waarom ze ons overkomen, maar ze gebeuren. Het leven is dubbel: blijdschap en verdriet,  geluk en tegenspoed, zon en regen, de wind in de rug en de wind tegen, ziekte en gezondheid, leven en dood, het hoort er allemaal bij.

 

Op een Joodse bruiloft wordt altijd een glas kapot gegooid en de scherven liggen op de grond. Waarom gebeurt dit ? Scherven brengen geluk ? Ja, misschien wel, maar dat is niet de reden dat het glas wordt kapot gegooid. Met het kapot gooien van het glas wordt tot uitdrukking gebracht dat we leven in een gebroken wereld, en geluk en voorspoed liggen niet automatisch voor het oprapen.  In het leven zijn geluk en blijdschap geen dingen die er onafgebroken en constant zijn. Nee, geluk en blijdschap zijn er slechts in momenten, in fragmenten, in scherven… maar daarom des te belangrijker en waardevoller…

 

Ons leven is in de hand van God. En die hand mogen wij mensen vast pakken en aan die hand van God ver gaan, ook in deze onzekere Corona tijd.  En wat er ook zal gebeuren, aan mooie en verdrietige dingen, aan blijde en treurige dingen, we mogen er op vertrouwen dat God met ons mee gaat en dat Hij ons niet zo maar los laat. Natuurlijk mogen we ons soms verdrietig voelen of eenzaam of alleen of wat dan ook, maar tegelijkertijd mogen we  proberen niet te snel bij de pakken neer te gaan zitten, maar te midden van alle ups en downs, iets te maken van het leven, te genieten van alle grote en belangrijke , maar ook van alle kleine en  alledaagse dingen,  want dat is een opdracht en een gave van God.

 

                                                                                                          Ds. Dick Boekema